Częśc ciała na K
Zgięcie nogi w środku, łączy udo z golenią.
Tył szyi, między głową a ramionami.
Staw łączący stopę z nogą.
Twarda część szkieletu.
Główna oś szkieletu w plecach.
Pierwszy palec ręki, pozwala chwytać.
Część gardła, pomaga mówić i oddychać.
Okolica między nogami, część ciała intymna.
Ochronna część ciała dla serca i płuc.
Liczba mnoga od kość, twarde części szkieletu.
Liczba mnoga od kolano, zgięcia nóg.
Mała kostka w uchu środkowym, część słuchu.
Prasłowiańskie; płyn życia, przenosi tlen.
Kość na końcu kręgosłupa.
Z łac. corpus: tułów/tors człowieka. Używane w sztuce.
Łac. femur; najdłuższa kość ciała, w udzie.
Ręka lub noga; pomaga chodzić, chwytać, biegać.
Potoczne na nos; żartobliwe, młodzieżowe słowo.
Kości kręgosłupa; 33–34 szt., szyjne po lędźwiowe.
Zewnętrzna warstwa mózgu; myślenie i mowa.
Potocznie jelito; w mowie i dawniej w kuchni.
Zdrobnienie kolana; staw łączy udo z golenią.
Ostry ząb (kieł); u ludzi do rozrywania pokarmu.
Kostka/staw palca; tym stukasz pukając do drzwi.
Dolna część pleców przy kości krzyżowej.
Potocznie jelita. Mówi się: "burczy w kiszkach".
Potocznie: stawy skokowe („kostki”) u nóg.
Slang za klatkę piersiową; żebra i mięśnie klatki.
Skrót od klatki piersiowej; osłania serce i płuca.
U zwierząt kopytnych; twarda osłona palców.
Pojedyncza kość kręgosłupa; chroni rdzeń.
Siedem kręgów w szyi; dźwigają głowę.
Potocznie kostki palców dłoni; mogą trzaskać.
Pozostała część kończyny po amputacji.
Noga: udo, goleń i stopa; służy do chodzenia.
Część kości przy stawie (kłykieć); umożliwia ruch.
Potocznie pupa; mówi się też o zadzie ptaka.
Zęby stożkowe; u ludzi kły, u psów długie.
Długa kość goleni (tibia). Niesie ciężar ciała.
Część serca pompująca krew. Są lewa i prawa.
Kość szyi w kręgosłupie. Chroni rdzeń.
Ręka z barkiem i przedramieniem. Do chwytania.
Ręce i nogi organizmu. Ułatwiają ruch.
Staw skokowy, potocznie „kostka”. Łączy nogę ze stopą.
Wystający punkt miednicy. Łatwo go wyczuć przy pasie.
Potocznie knykcie palców. Chronią stawy dłoni.
Cienka kość goleni (strzałka). Obok piszczeli.
Kość przedramienia przy kciuku. Łac. radius.
Dziecięce o pupie lub odbycie. Potocznie w PL.
Potocznie korzenie nerwowe lędźwi. 'Bolą korzonki'.
Kość policzka (jarzmowa). Nadaje kształt twarzy.
Żeńska gameta w jajniku. Umożliwia zapłodnienie.
Część miednicy (ilium). Tworzy panewkę biodra.
Twarde osłony palców u koni i jeleni. Zwierzęta.
Przeciwstawne palce dłoni. Trzymamy za nie kciuki!
Receptory smaku na języku. Rozpoznają smaki.
U podstawy kręgosłupa (sacrum). Zrośnięte kręgi.
U ptaków i gadów: wspólne ujście jelit i rozrodu.
Mały woreczek przy stawach; zmniejsza tarcie.
Komórki krwi: białe, czerwone, płytki. Ważne!
Kość śródstopia w stopie; zwykle mamy ich pięć.
Długa kość ramienia (humerus). Łączy bark z łokciem.
Kość z tyłu czaszki (occipitalna). Chroni tył mózgu.
Komora serca. U ludzi są dwie: prawa i lewa.
Krąg odcinka szyjnego. U ludzi jest ich siedem.
Początek jelita grubego; przy niej bywa wyrostek.
Komórki krwi; niosą tlen. Zwane erytrocytami.
Pojedyncza kość kręgosłupa. Tworzy kanał dla rdzenia.
Obie nogi od biodra w dół. Medyczny termin.
- kaptury
Kości jarzmowe twarzy; modelują kształt policzków.
Zewnętrzna warstwa mózgu. Kluczowa dla myślenia.
Pojedyncza komórka krwi; bywa biała lub czerwona.
U zwierząt małe „kopyto”. Tu jako część ciała.
Czubek palca. Tu powstają odciski palców.
Potocznie: włosy/owłosienie. Używane w Polsce.
Gwarowo o nosie. Potoczne, żartobliwe słowo.
Kość policzka; łac. os zygomaticum. Chroni oczodół.
- Kręgosłupa
Potocznie: kostka przy stopie. Chroni staw skokowy.
Część kości udowej (trochanter). Przyczep mięśni.
Część mózgu. Obejmuje m.in. korę i półkule.
Guzek po zewnętrznej stronie kostki u stopy.
- Kość czołowa
Część zęba w dziąśle; łac. radix dentis. Kotwiczy ząb.
Les mots dans la liste Częśc ciała na K proviennent des joueurs du jeu de mots Le Petit Bac.